Ode aan de Rollator
Oh rollator als ik jou niet had
dan kon ik niet meer alleen op pad
Oh rollator als ik jou niet bezat
dan zat ik voortdurend op mijn gat.
Oh rollator wat fijn dat je bestaat
je bent mijn steun en toeverlaat
Je gaat overal met mij naar toe
en ben ik onderweg een beetje moe
dan zet ik mij even op jou plankje neer
en na een poosje rusten gaat het wel weer
Met zware tassen sjouwen is nu voorbij
die vervoer jij heel gemakkelijk voor mij
Je overheerst het beeld op pleinen en straten
en onderweg even rustend met iemand praten
Wel even de rem vast getrokken
anders komen er zeker brokken
Even eruit, dan hoef je niemand tot last te zijn
dat gevoel van zelfstandigheid is erg fijn
En je hoeft je er echt niet voor te schamen
iedere gebruiker kan dat beamen.
De uitvinder van de rollator, ons aller vriend
heeft de hoogste onderscheiding verdiend
Als je dus niet meer alleen kunt gaan en staan
Schaf dan maar snel een rollator aan . . .
